3วันที่ไปเข้าค่าย
posted on 15 Jun 2007 21:42 by zukipyคำเตือน// ยาว...... ไม่อยากรู้เรื่องค่าย ก็ข้ามไปอ่าน ท้ายๆ
เข้าค่ายพัฒนาคุณภาพชีวิต ง่ะพี่น้อง
เคยเข้าตอนม.3 รุ่นบุกเบิก
เจอหนักสุดๆ โหดสุดๆ กดดันสุดๆ
(ไม่ใช่โหดแบบ ทหารฝึก โหดแบบ เสียสุขภาพจิต อึดอัด มาก -*- )
ม.6 ต้องเข้าอีก แทบจะกรีดร้อง
แถมตรงกันวัน ออดิชั่น โฮ้ยพี่น้อง เซง -*-
แต่ตรงข้ามกับที่คิดไปเลย
เหมือนอาตารย์จะไปบอกไว้ว่า
ให้เอาแบบ สบายๆ เพราะรุ่นนี้เจอหนักมาแล้ว
สบายสุดๆ 55+ ยังกะไปเที่ยว
สิ่งแรกที่บ่นคือเรื่องสถานที่
ไปเข้าที่ค่ายลูกเสือที่สระบุรี
อยู่ซะกลางเขา ยังไม่ทันเลี้ยวเข้าปากทาง
สัญญาณโทรศัพท์ก็ดับสนิทแล้วค่ะ -*-
เข้าไป Dtac มี 1 ขีด
ส่วนเราใช้ true move เสายังไม่ขึ้น-*-
ติดต่อใครไม่ได้เรย เซงงง
แล้วอากาศร้อนมากก ไปถึงตอนเที่ยงอีก จะตายเอาให้ได้
ห้องประชุม ไมได้เป็นห้อง แค่มีหลังคา เป็นที่โล่งๆ
ก็คือไม่มีแอร์ ร้อนสุดจะทน
แต่พอตอนเย็น อากาศดี ลมพัดเย็นสบาย
แล้ว ค่ายมี น้ำตกเล็กๆอยู่ด้วย
โรงอาหารไม่ได้เป็นอาคารเรย
เป็ฯแค่พื้นที่แถวๆต้นน้ำ
แล้วก้มี โต๊ะเก้าอี้หินเตี้ยๆตั้งอยู่
บรรยากาศดี กับข้าวอร่อย น้ำเย็น
ได้เล่นน้ำด้วย หุหุ มีความสุข 55+
แถมมีเรื่องให้ตื่นเต้น ตั้งแต่คืนแรก
พระอาจารย์สะกดจิตเพื่อนเรา!!!!
ไม่เคยคิดมาก่อนว่ามันจะเป็นเรื่องจริง
ได้เห็นกับตาตกใจมาก อึ้ง ทึ้ง สุดยอดส์
แล้วตอนกำลังจะสวดมนต์ก่อนนอน
พระอาจารย์ก็พูดว่าเราจะสวดมนต์
แล้วก็เหมือนจะบอก เจ้าที่เจ้าทาง จเป่าเจ้าเขา ให้ช่วยคุ้มครอง บลาๆๆ
แล้วไฟก็ตกเล็กน้อย
แล้วก็บอกว่า น่าค่ายมี ศาลพระภูมิอยู่ 4 ศาล!!
ในค่าย มีนางตะเคียน!!!
บวกด้วยศาลตายายอีก 1
พูดจบแค่นั้น ยังไมได้ทันจะได้สวด
ไฟดับพรึบ!!!!!!
แล้ว คว้าเพ่อนที่นั่งอยู่ข้างน่า
ใจหาย ใจสั่น หวิว หวิว
แล้วก็มีคนกรี๊ด ทั้งกรี๊ดจริง แล้วก็กรี๊ดสร้างกระแส
พระอาจารย์ตะโกนด่าเลย
เหมือนกับเตือนไปด้วย
อยู่กลางป่า ส่งเสียงกรี๊ด
เสียงกรี๊ดเป็นสื่อกลางให้พวก อมนุษย์เข้ามาสิงในร่าง
(จำไว้นะ มันน่ากลัวมาก -*- )
ถ้าสิง พระช่วยไมได้ เพระ พระอาจารย์เคยช่วย แต่ไม่ออก!!!
แล้วทำยังไงไม่รู้ถึงออก เราก็ฟังไม่ถนัด เพราะเค้าไมได้ใช้ไมค์
สรุปคืนแรกได้สวดมนต์แบบย่อๆ
ตอนจะเข้านอน อากาศร้อนอีกแร้ว โอ้ย -*-
พอตอนเช้า เย็นสบายเหมือนเปิดแอร์ ชอบ 55+
แล้วเค้าก็สะกดจิตทุกคนในห้องประชุม
แต่เหมือนทุกคนจะโดนแบบไม่ 100 เปอเซ็น
เรพาะอากาศร้อน ไม่ผ่อนคลาย
ปะมาณนั้น
แต่พอเค้าบอวก่า เราจะรุสึกเหมือน มีแรงมากดให้ค่อยๆนอนลง
บอกตรงๆว่ารู้สึกจริงๆ
แล้วพอเค้าบอกว่า จะรุสึกเมหือนแขนขวามีอะไรหนักๆมาทับ
ขยับแขนยกแขนยังไงก็ยกไม่ได้
หนักจริงๆ ยกไม่ได้จริงๆ
แต่พอบอกว่า จะรุสึกเมหือนมีอะไรมีดึงให้แขนยกขึ้น
อันนี้ไม่รุ้สึกนะ งืมๆๆ
แค่นั้นก็อึ้งพอ ไม่คิดว่าจะจริง อึ้งมากกก
แล้วคืนที่สอง หัวข้อบรรยาย ตอนหลังสามทุ่ม
คือ..... ผีมีจริงหรือ !!!!!!
ทั้งรูปทั้งเรื่องที่เล่า ทั้งวีดีโอสารพัดจะเอามาให้ดู
ขนลุกขนพอง
เพื่อนที่นั่งข้างๆเป็ฯผู้ชาย ถ้าคืนนั้นเล็บยาว
แขนมันคงเนรอยเล็ยเราหมดร่ะ -*-
จับแขนมันซะแน่นง่ะ
แถมโดนพระอาจารย์แกล้ง เค้าแกล้งทำฉาบตก โห สะดุ้งสุดตัวเรย -*-
แล้วก็มีกิจกรรม บลาๆๆ
มีให้เล่มเกม ถ้าแพ้อดข้าวเย็น
แบ่งเป็น3 กลุ่ม แต่ละกลุ่มเป็น ตัวแทนห้อง 4 ห้อง
แล้วเค้าก็ถามว่าอาจารย์ที่ปรึกษาคนไหนจะมาร่วมชะตากรรมกับ นร. บ้าง
ดีใจมาก อาจารย์ที่ปรึกษาเราทั้ง 2 คน จูงมือกันออกมาเรย
(ปีนี้ได้อาจารย์ที่ปรึกษาเปรี้ยวมาก ชอบ 55+)
ปรากดว่า แพ้ทุกกลุ่ม
พอทุกกลุ่มแพ้ ทุกคนยังปรบมือให้ตัวแทนที่ออกไปเล่น
พอกลับมานั่งที่เดิม เค้าจะร้องไห้
เค้าไม่อยากให้อาจารย์อดข้าว
แล้วสุดท้าย เค้าก็ให้อาจารย์ผู้ชาย 4 คนมาเล่น
ลุ้นกันตัวโก่ง ทั้งระดับ ยังกับรู้จักกันทั้งหมด
ช่วยกันเชียร์สุดชีวิต
ชนะ!!! 555+ อาจารย์ได้กินข้าวแว้ววว
แล้วก็เข้าเรื่องเรย
ร้องไห้...... -*-
อาจารย์หลายคน เคยไม่ชอบ เคยเกียดด้วยซ้ำ
ยิ่งอาจารย์ที่ปรึกษาสองคน ตอนแรก เราไม่ชอบเค้าเรยซํกนิด
ตอนนี้โคดจะรัก
มีอาจารย์ตอนม.ต้น มาประจำชั้นม.6
แทบจะวิ่งเข้าไปกอด
ตอนเค้าบอกว่า ใครเคยทำให้อาจารย์เสียใจ
แล้วต้องการจะขอโทษ ให้ลุกขึ้น
ตอนแรกก็ลุกไม่กี่คน
เรากับเพ่อนก็เริ่มลุก แล้วก็ลุกกันหมดเรย
ซึ้งมากมาย
แระวันสุดท้าย...
เรื่องที่มา บิ้วต์ ให้ร้องไห้
ข้าพเจ้า ร้องก่อนชาวบ้าน ร้องตั้งแต่เค้าให้นั่งร้องเพลง
โธ่ เสียฟอร์มชิ๊บ -*-
เพื่อนแซว สุเป็นอะไร
หันไปบอก....... ฝุ่นเข้าตาเว้ย(แต่น้ำตาไหลพราก 55+)
พอเข้าเรื่องจิงๆเท่านั้นแหละ
โห ร้องจะตาย -*-
เรื่องเด็ดตอนขากลับ
ขึ้นรถแล้ว..............เย่ๆๆ กลับบ้านๆๆ
ออกมาถึงปากทาง ยังไม่พ้นเขาเรย
รถเสีย!!!!!!!!!
แดดแรง มากกกกก -*-
ไม่ใช่แค่นักเรียนม.6/8 50 กว่าชีวิตเท่านั้น
บวกอาจารย์ที่ปรึกษาอีก 2 คนเข้าไป
แต่ก็นะ ห้องนี้แม้งบ้า ไมได้รุสึกตื่นเต้นอะไรกันเล้ยยย
ถ่ายรูปเล่นกันอีกตะหาก กร๊าากกกก

6/8 ที่กำลังเดินกลับไปเอากระเป๋า

เอากะเค้าหน่อย 55+ (เขิล ชุด นร เอิ้ก)
มือถือใกล้ตาย ถ่ายรูปแล้วออกมาเป็นรูปแบบนี้ แอบเครียด -*-
เดินมาตามถนน(ตัวเปล่า)มาถึงที่ร่มๆ ก็ไปยืนรวมๆกันตรงนั้น
ปรากดว่า รถห้องอื่นจะกลับมารับ
ต้องเดินกลับไปที่รถเพื่อเอาของ -*-
ร้อนนนนนน ดำขึ้นอีก 77 เปอเซ็น -*-
แต่ก้ลั่นล้าถ่ายรูปกะอีนังกิลั่ม 55+
พอเอากระเป๋ามาเสร็จ นั่งเล่น หมากเก็บกันอีกตะหาก 55+
(อิพวกนี้ไมได้รุสึกอะไรเร้ยยย)
พอไปถึงเขื่นอป่าสัก เค้าก็กำลังจะกลับกันพะดี
ห้องเรา ต้องแบ่งๆ ไปตามคันอื่น
หลับ........................
พอถึงมอเตอร์เวย์ ตื่นมาคึกกัน
ได้เต้นนิดหน่อยปกติต้องดิ้นได้เยอะกว่านี้แต่.............
ปวดฉี่ ทรมาณ ปวดตั้งแต่รถเสียแร้วพี่น้อ แง๊ -*- ดิ้นมะค่อยออก
แล้วก็ถึง รร โดยสวัสดิภาพ 55+
มันส์เหลื๊อ
จบเหอะ -*-.....
ยินดีด้วยกับ Pandora ออดิชั่น จเเทรนผ่าน
เย่ๆๆๆๆๆๆ วิ้ววิ้ววววว
คืนนั้นเดินหาสัญญาณโทรสัพหนึ่งขีดเพื่อจะโทไปถาม
คิดแล้วว่าทุกคนต้องทำได้ สุดยอดส์มากเค๊อะ
วันเสาร์วันที่ 7 เดือน 7 ปี 2007
แพนโดร่าจะเปิดตัววง
งาน J-trend @ Tokyo MBK Center
แล้วเจอกันน๊า ^[]^ /*
SJ จะมาไทย
ดีใจที่จะได้เจอ แต่รู้สึกไม่ค่อยอยากให้มาตอนนี้เรย
ไม่ได้ไม่คิดถึงนะ คิดถึงมากๆเลยด้วยซ้ำ
แต่แบบ ไม่รู้สิ ยังไม่อยากให้มาอ่า
เป็นเพระตอนนี้ ปิดเทอมอยู่ด้วยแหละ
อยากให้มาแบบครบด้วยง่ะ
เที่ยวนี้มาคงไม่ครบ 13 คน ชิมิล่า??
พีเอส*
คิดถึงแฟนคลับทุกคน
คิดถึงวงสุดๆ พี่สาว(พี่เป้)
ที่รัก(เชอรี่) น้องชายไร้กระด๊วย(กีวี่)
พี่ปิ๊ก โกอร นอล น้องสาว(เบลล์)
สอง โด่ง ปลา(หายไวๆนะ)
โกะ พี่โซล
พรุ่งนี้จะได้เจอกันแว้วว ^.^
สุดท้าย
คิดถึงผู้ชายชื่อ คิม ฮีชอล>.<

ดีใจด้วยนะค่ะพี่สุที่ออผ่าน
รักPanDoRaน้าจร้า
สู้ๆๆ
#1 By JYSSB on 2007-06-16 07:04